Pałac w Kopicach anatomia upadku. Z cyklu pałace i zamki opolszczyzny. Część II

 Pałac w Kopicach

 To chyba jeden z najbardziej rozpoznawalnych obiektów Opolszczyzny porównywalny do pałacu w Mosznej. Tan kiedyś piękny pałac przez wiele lat popadał w ruinę. Obecnie jest zamknięty dla zwiedzających, ogrodzony i monitorowany 24h przez firmę ochroniarską. Widać nowy właściciel postanowił zadbać pałac i rozpoczął prace porządkowe.

Historia Pałacu w Kopicach

Jak podają źródła pałac jaki znamy w dzisiejszej formie jest wynikiem przebudowy rycerskiej siedziby na rezydencję w stylu klasycystycznym w 1783 roku według projektu opolskiego architekta Hansa Rudolpha oraz późniejszej w 1864 r. według projektu architekta Karla Ludecke oraz mistrza budowlanego Konstantego Heidenreicha z Kopic.

Ale po kolei. Kopice od 1360 r. były siedzibą rodu von Borsnitz do 1450 r następnie znalazły się w rękach rodziny von Beess.

Kolejna zmiana właścicieli dóbr nastąpiła w 1534 r. kiedy to weszły w posiadanie kanonika katedry wrocławskiej Baltzara von Neckerna.

Kolejno po nim zarządzali dobrami kopickimi: Jan Henryk Heymann von Rosenthal, Gotfryd von Spaetgen a od 1751 roku śląska rodzina szlachecka von Sierstorpff.

Za rządów von Sierstorpff nastąpiła przebudowa Kopic.

Kolejna zmiana właścicieli nastąpiła w 1859 r. Obiekt został zakupiony przez Hansa Ulryka von Schaffgotscha i Joannę Gryczik von Schomberg-Godulla i którzy władali nim aż do lutego 1945.

Druga przebudowa pałacu nastąpiła w 1864 r. W tym okresie został zaprojektowany również ogród przez Wilhelma Hampela. Po przebudowie pałac zyskał charakter w stylu neogotyckim z elementami neorenesansowymi.

W 1948 r. po upaństwowieniu do muzeum w Nysie przekazano obraz z wyposażenia pałacu, tj. Madonnę Lombardzką z XVI e.

W 1958 r. pałac został podpalony a następnie zdewastowany w kolejnych latach pomimo że należał do Okręgowego Zarządu Lasów Państwowych w Katowicach

W 1990 r. został odkupiony przez krakowskiego biznesmena Adama Koca oraz Violettę Koc za sumę 5000 zł. W ciągu 4 lat obiekt miał zostać wyremontowany i przywrócony wizualnie do stanu sprzed 1958 r. Niestety nie stało się tak. Obiekt był dalej dewastowany. Zniszczono wiele budowli w tym rzeźbę świętej Elżbiety, świętej Jadwigi, rycerza Siboto, posąg Hansa Ulricha Schaffgotscha, fontannę oraz Świątynię dumania.

W czerwcu 2008 r. Grupa Zarmen wykupiło pałac a teren został uporządkowany i zabezpieczony. W tym czasie wywieziono figura św. Krzysztofa, którą odrestaurowano i obecnie zdobi okolice Collegium Minus w Opolu.

W lutym 2014 r. pałac wystawiono na sprzedaż za kwotę 5 mln złotych. W styczniu 2017 r. spółka Globucor Luxembourg Polska Sp. z o.o. przejmuje kompleks pałacowo-parkowy w Kopicach z przeznaczeniem na siedzibę Polsko-Niemieckiego Muzeum Historii. W ciągu 7 – u lat obiekt miał być odbudowany. Plan również zakładał rewitalizację parku. Koszty wyceniono na około 100 mln euro. Wykonano drobne prace porządkowe i pojawił się monitoring. Niestety w 2017 r. inwestor ogłosił upadłość a pałac został wystawiony na sprzedaż.

Architektura Pałacu w Kopicach

Obiekt został pobudowany w kształcie litery L. Bryła pałacu jest nieregularna. Środkowa część jest trójkondygnacyjna zwieńczona herbem Schaffgotschów nad głównym wejściem. Elewacje pierwotnie były tynkowane, boniowane z kamieniarskimi detalami. Uroku budowli dodają dwie wieże czworoboczne z iglicami W skrzydle południowym znajdowała się kaplica Najświętszego Serca Pana Jezusa a po drugiej stronie umiejscowiono rozarium i oranżerię. Kaplicę wykończono w wystroju neogotyckim z ośmioboczną dzwonnicą z zegarem słonecznym. Wnętrze kaplicy było rozświetlone światłem dziennym padającym przez wysokie okna.

https://mynaszlaku.pl/palac-w-kopicach-niezwykla-ruina/

Nad fosą pałacową jest przerzucony Kamienny most.

Pałac był trzykrotnie przebudowywany - pierwotnie ze stylu klasycystycznego na neogotycki. Stary pałac był głównym elementem nowego obiektu który powstał podczas przebudowy realizowanej etapami od 1864

Korpus zachował wysokość trzech kondygnacji i zyskał reprezentacyjne wejścia w postaci ryzalitów z portykami od strony zachodniej i wschodniej. Wieże były budowane kolejno począwszy od południowej. Zwieńczona była wysokim hełmem. Druga, wyższa została usytuowana koło kanału.

Główny korpus zbudowany został w układzie trójtraktowym z westybulem z dwoma przeciwstawnymi klatkami schodowymi oraz jadalnią.

Sala rycerska, reprezentacyjna znajdowała się w środku skrzydła północnego zaś druga sala zielona znajdowała się w korpusie głównym pałacu.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Pa%C5%82ac_w_Kopicach

Pałac przykryty był wysokimi, wielospadowymi dachami.

Ostatnią przebudowę pałacu w Kopicach, zaprojektował w latach 1896-1897 architekt Richard Jung.

Przypałacowy park w Kopicach

Ruiny pałacu okalane są od strony południowo-zachodniej parkiem krajobrazowym o powierzchni 70 ha autorstwa wcześniej wspominanego Wilhelma Hempla. W parku jest 10 stawów dlatego pałac w Kopicach jest nazywany pałacem na wodzie. W parku znajdują się okazy drzewostanu liściastego i iglastego. Początkowo w parku pobudowano wiele ciekawych konstrukcji m.in. kolumnę na którym stał pruski anioł zwycięstwa zwaną Mysią wieżą mauzoleum obok kościoła i niewielką tzw Świątynię Dumania na półwyspie jednego ze stawów.

https://www.kopice.org/historia-palacu-w-kopicach

Ciekawostki o pałacu w Kopicach

Będąc w Kopicach warto rozejrzeć się po okolicach a w szczególności od strony Str. Grodkowa.

Znajduje się tam lotnisko, bunkry, schron, pozostałości po domach, hydroforni a na małej płycie lotniska stoi barak drewniany. W pobliżu został odnaleziony masowy grób.

Pochowano w nim wymordowany oddział Bartka. Obecnie stoi tam pomnik ku pamięci.

W samych Kopicach znajduje się stare Kino, gorzelnia, wozownia które są w posiadaniu zakładu rolnego, budynek starej poczty i drugi park przy którym jest dworek.