Wyszukiwarka
- Gaz Pieprzowy Dla Kobiet 20ml HPE SZMINKA dla dziewczyn do samoobrony
- Gaz pieprzowy Police Perfect Guard 1000 żel 55 ml
- Strzała z włókna szklanego tarczowa 30 cali
- Reximex Pistol Mag magazynek do wiatrówki PCP RP, RPA
- Śrut BBs Umarex 4,5/500
- Magazynek uniwersalny do karabinów wiatrówek PCP Reximex 5.5 mm
Producenci
Zaloguj się
Muzeum Kolejnictwa w Jaworzynie Śląskiej. I niespodzianka z planu Lalki i nie tylko... .
Cena regularna:
Cena regularna:
towar niedostępny
dodaj do przechowalni
5
Opis
Muzeum Kolejnictwa na Śląsku - Jaworzyna Śląska
Muzeum Kolejnictwa na Śląsku to prywatna instytucja kultury zlokalizowana w Jaworzynie Śląskiej, województwo dolnośląskie. Jego głównym celem jest zachowanie i upowszechnianie technicznego dziedzictwa kultury związanego z kolejnictwem na obszarze Śląska. Ponadto, muzeum aktywnie angażuje się w działalność dydaktyczną oraz naukową.
Aby osiągnąć swoje cele statutowe, muzeum skupia się na wielu działaniach. Przede wszystkim koncentruje się na ochronie swoich zbiorów, które stanowią cenne przykłady technicznych osiągnięć związanych z koleją. Opracowywanie ekspertyz i dokumentacji pozwala na dokładne zrozumienie i udokumentowanie historii oraz znaczenia tych obiektów. Dodatkowo, muzeum prowadzi prace konserwatorskie mające na celu zachowanie i przywrócenie pierwotnego stanu historycznych obiektów przemysłowych.
Jednym z ważnych elementów muzealnego kompleksu jest historyczna parowozownia wachlarzowa, która powstała w 1907 roku i była następnie rozbudowywana w różnych okresach (1914, 1933, 1960). To miejsce stanowi swoiste świadectwo przeszłości kolei na Śląsku oraz jest reprezentatywnym przykładem architektury przemysłowej tamtego okresu.
Muzeum Kolejnictwa na Śląsku przyczynia się do ochrony i promocji kulturowego dziedzictwa technicznego Śląska poprzez staranne zachowanie zbiorów, prowadzenie badań naukowych i edukacyjnych oraz popularyzację wiedzy o kolei i przemyśle kolejowym w regionie.
Historia
Kolekcja eksponatów, które znajdują się w Muzeum Kolejnictwa na Śląsku, miała swój początek w 1992 roku. Wtedy to, we współpracy z Klubem Sympatyków Kolei z Wrocławia, kolekcja zaczęła powstawać przy wsparciu Polskich Kolei Państwowych (PKP). Niestety, brak odpowiednich środków finansowych na utrzymanie kolekcji doprowadził do poważnych problemów. Od 2002 roku obiekt zaczął podupadać, a cenne eksponaty kolejowe były narażone na rozkradanie.
Muzeum Kolejnictwa na Śląsku oficjalnie otworzyło swoje podwoje w 2004 roku, jednak wcześniejsze lata były pełne wysiłku, aby uratować zgromadzone w Jaworzynie Śląskiej zabytkowe parowozy i lokomotywy. W 2005 roku, dzięki staraniom, udało się wydzierżawić teren wraz z eksponatami od Gminy Jaworzyna Śląska. Od tego momentu Muzeum działa pod nadzorem Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, co wpłynęło na zwiększenie jego stabilności.
W 2016 roku Muzeum stało się Oddziałem Fundacji Ochrony Dziedzictwa Przemysłowego Śląska, co dodatkowo umocniło jego pozycję. Zbiór eksponatów, który pierwotnie pochodził od PKP, obejmował imponującą liczbę - 34 lokomotywy, 41 wagony oraz 8 maszyn warsztatowych.
Współcześnie Muzeum Kolejnictwa na Śląsku może pochwalić się największą kolekcją taboru kolejowego w Polsce. To imponujące zbiory obejmują 40 lokomotyw parowych, pochodzących z różnych krajów takich jak Niemcy, Polska, Stany Zjednoczone czy Anglia. Oprócz tego, kolekcja zawiera ponad 60 wagonów kolejowych o różnych typach i zastosowaniach, a także inne specjalistyczne pojazdy szynowe. To świadectwo pasji i wysiłku, które pozwoliło zachować i udostępnić szerokiemu społeczeństwu dziedzictwo kolejowe.
Ekspozycje
Podstawą kolekcji Muzeum jest zbiór historycznych pojazdów kolejowych o normalnej szerokości toru, które datują się od lat 1890 do 1972. W skład kolekcji wchodzi imponująca liczba 50 lokomotyw różnych typów - parowych, spalinowych oraz elektrycznych, wraz z 100 wagonami i innymi specjalistycznymi pojazdami kolejowymi, takimi jak drezyny, w tym znany model WM-10.
Te cenne zabytki taboru kolejowego są prezentowane na terenie bocznicy kolejowej Muzeum, w tym również w wachlarzu parowozowni. W kolekcji można znaleźć pojazdy, które są nadal w pełni sprawne, takie jak polski parowóz TKt48-18 z roku 1951, czechosłowacki autobus szynowy serii 830 z roku 1955 oraz Deutz OMZ 122 R z 1940 roku, który jest najstarszą nadal działającą lokomotywą spalinową w Polsce. Wśród innych cennych eksponatów znajduje się również lokomotywa spalinowa Ls40 4606 oraz lokomotywa manewrowa SM30-531 z roku 1961. Cała ta kolekcja stanowi nie tylko unikalny zbiór pojazdów, ale także kawałek historii kolejnictwa, który można podziwiać i docenić w Muzeum.
W stałych ekspozycjach Muzeum Kolejnictwa na Śląsku ukazana jest fascynująca historia kolei i technologii kolejowej, od XIX wieku aż po okres PRL. Przyjęto częściowo chronologiczny układ, podzielony na siedem tematycznych przestrzeni wystawowych:
"Naczelnik 1930" prezentuje historię kolei w Jaworzynie Śląskiej w okresie od 1843 do 1945 roku. Ta sekcja skupia się na roli kolei w tamtych latach, ukazując jak ważnym elementem infrastruktury była w regionie.
"Naczelnik 1977" kontynuuje historię kolei w Jaworzynie, tym razem w okresie 1945–1990. To przestrzeń, gdzie poznajemy jak koleje rozwijały się w trudnych warunkach okresu powojennego oraz czasów PRL.
"Pracownia ODRA" to ekspozycja prezentująca unikalny eksponat - jedyny na Dolnym Śląsku elektroniczny komputer głównego systemu ODRA 1305. To wyjątkowa okazja, by zobaczyć, jak rozwijała się technologia w związku z kolejnictwem.

"Kolejowa Kasa" oddaje obraz tego, jak wyglądały kasy kolejowe, które odgrywały istotną rolę w sprzedaży biletów i obsłudze podróżnych.
"Kolejowa Medycyna Pracy" to przestrzeń poświęcona opiece zdrowotnej pracowników kolei, pokazując jak ważne było dbanie o ich dobrostan.
"Kolejowa Drukarnia" przedstawia jak koleje miały wpływ na drukarstwo i jakie materiały były tworzone w związku z kolejnictwem.
"Zabytkowa makieta kolejowa H0" to wyjątkowa atrakcja - makieta przedstawiająca kolej w skali H0, pozwalając zobaczyć w miniaturze jak działały różne aspekty systemu kolejowego.
Te różnorodne przestrzenie ekspozycyjne stanowią cenny zbiór historii i technologii związanych z koleją na Śląsku, pozwalając odwiedzającym lepiej zrozumieć rozwój tego ważnego środka transportu i jego wpływ na społeczeństwo.
Muzeum miało na celu opowiedzenie historii kolei, której rola w historii naszej cywilizacji jest niezwykle istotna, wykorzystując przy tym lokalny kontekst, który jest dobrze udokumentowany. W rekonstruowanych wnętrzach, autentycznych i atrakcyjnych, chciało się stworzyć tło idealne dla głównej narracji.
W skład ekspozycji wchodzą głównie artefakty, które dotąd nie były prezentowane publicznie. Te wyjątkowe przedmioty pochodzą zarówno ze zbiorów Muzeum Kolejnictwa na Śląsku, jak i z innych oddziałów Fundacji Ochrony Dziedzictwa Przemysłowego Śląska. Każdy z tych eksponatów, reprezentujących różnorodne aspekty kolei, towarzyszy bogaty materiał ilustracyjny. W tym znajdują się teksty opisujące historię, mapy ukazujące rozwój sieci kolejowej oraz obrazy ilustrujące kluczowe momenty i wydarzenia.
Poprzez tę starannie przygotowaną ekspozycję, Muzeum dążyło do oddania głębokiego znaczenia kolei dla naszego społeczeństwa i kultury. Wspierając się autentycznymi przedmiotami oraz atrakcyjnym otoczeniem, chciało umożliwić zwiedzającym pełne zanurzenie się w historii tego wyjątkowego środka transportu oraz zrozumienie jego wpływu na rozwój regionu i całego kraju.
Ciekawostki
Ty42-24 w filmie
W październiku 2014 roku na obszarze dawnego MD Jaworzyna Śląska, obecnie znane jako Muzeum Przemysłu i Kolejnictwa na Śląsku w Jaworzynie Śląskiej, kręcono sceny do filmu zatytułowanego „Persona non grata”. Wydarzenie to skupiło się wokół parowozu Ty42-24, który odegrał kluczową rolę na planie filmowym.
W dniu 10 października parowóz Ty42-24 wyruszył w kierunku Jaworzyny Śląskiej z towarzyszącym mu wagonem 94A, który miał być wykorzystany w trakcie zdjęć. Lokomotywa ruszyła w podróż z własną siłą, a trasa prowadziła przez Kędzierzyn-Koźle, Racławice Śląskie oraz Nysę, aż do docelowego celu, jakim była Jaworzyna Śląska. W trakcie podróży parowóz kilkakrotnie uzupełniał wodę - raz w Racławicach, a na dłuższy postój zatrzymał się w Nysie.
Niestety, w Nysie pojawił się niepokojący problem. Tam właśnie, pod przykrywką prac remontowych, rozpoczęto proces demontażu i rozbierania na złom parowozów Ty2-140 oraz Ty2-1176. To niesprzyjające wydarzenie zaowocowało nietypowym spotkaniem - Ty42-24, który jeszcze kilka lat wcześniej prezentował się w równie zły sposób jak te poddawane rozbiórce maszyny, stanowił kontrastujący widok. Dzięki długotrwałym wysiłkom i pracy, parowóz Ty42-24 został przywrócony do dobrego stanu technicznego oraz wizualnego. Dzisiaj cieszy oko swoim wyglądem i jest w stanie poruszać się o własnych siłach.
To wydarzenie ukazuje zarówno trudności, jakie czasem nękają starodawne maszyny kolejowe, jak i siłę ludzkiej determinacji w przywracaniu im dawnej chwały. Parowóz Ty42-24 stał się nie tylko bohaterem filmu, ale także symbolem odrodzenia i zachowania dziedzictwa kolejowego.
O filmie
Film opowiada prawdziwą historię japońskiego dyplomaty Chiune Sugihary, który zdobył sławę dzięki swojej niezwykłej pomocy udzielanej Żydom w trakcie okresu II Wojny Światowej. Sugihara, będąc konsulem, wydawał fałszywe wizy umożliwiające ucieczkę i ocalenie życia wielu żydowskim uciekinierom. Jego działania w tym trudnym czasie przyniosły mu miano "Japońskiego Schindlera", nawiązując do Oskara Schindlera, który uratował Żydów podczas Holocaustu.
Sceny do tego filmu były kręcone na terenie Muzeum Przemysłu i Kolejnictwa w Jaworzynie Śląskiej. W jednej z tych scen parowóz pełnił istotną rolę, symulując lokomotywę kolei mandżurskich, które zostały porwane z parowozowni. Ta scena ukazuje atmosferę historycznej ucieczki. Jednak w kluczowym momencie ucieczkę stara się powstrzymać jaworzyński parowóz TKt48-18.
To wyjątkowa opowieść o odwadze, poświęceniu i człowieczeństwie w obliczu nieludzkiego okrucieństwa wojny. Historia Chiune Sugihary pokazuje, że w najtrudniejszych chwilach ludzkość jest zdolna do czynienia dobra, a nawet małym gestom może towarzyszyć ogromna siła, zdolna przynieść nadzieję i ratunek w najciemniejszych momentach.
A co łączy Lalkę, Rodzinę Połanieckich i KWK Kazimierz-Juliusz
A łączy parowóz TKh2
Parowóz TKh2 jest częścią serii taboru kolejowego oznaczonej jako pruska seria T7, znanej również jako DRG 8978. Ten parowóz został skonstruowany w 1890 roku z myślą o wykonywaniu prac manewrowych oraz prowadzeniu lekkich pociągów towarowych na krótkich odcinkach. Cała seria liczyła 361 maszyn. Parowóz TKh2, będący jednym z jej przedstawicieli, został zintegrowany z Polskimi Kolejami Państwowymi (PKP), gdzie zastosowano około 27 egzemplarzy.

Konstrukcja tego parowozu była dostosowana do wykonywania różnorodnych prac na torach. Jego głównym zadaniem była praca manewrowa, czyli przestawianie wagonów i zestawów kolejowych na stacjach oraz w zakładach kolejowych. Dodatkowo, TKh2 miał zdolność do ciągnięcia lekkich pociągów towarowych na krótkich odcinkach, co pozwalało na elastyczne wykorzystanie tego parowozu w różnych zadaniach.
W Polsce, gdzie PKP wykorzystywały około 27 parowozów TKh2, te maszyny również pełniły rolę w pracy na torach. Ich wszechstronność i umiejętność poruszania się na krótkich trasach sprawiały, że były niezastąpione w zadaniach wymagających precyzji manewrowej oraz szybkiego przemieszczania lekkich ładunków.
Historia parowozu TKh2 jest przykładem, jak technologia kolejowa rozwijała się i dostosowywała do różnorodnych potrzeb transportowych. Jego rola w pracach manewrowych oraz na krótkich odcinkach towarowych tras wniósł znaczący wkład w funkcjonowanie kolei, a w Polsce pozostawił ślad w postaci tych kilkudziesięciu egzemplarzy, które służyły na torach PKP.
I ten oto zachowamy parowóz ...
Parowóz TKh2-12 został włączony do inwentarza Polskich Kolei Państwowych w roku 1918. W początkach lat 30. XX wieku został zbyty do przemysłu, najprawdopodobniej trafiając do KWK Kazimierz. W okresie po zakończeniu II wojny światowej pracował w KWK Kazimierz Juliusz w Sosnowcu, nadal pełniąc swoją rolę w sektorze przemysłowym.
W 1974 roku podjęto decyzję o przeprowadzeniu generalnej naprawy parowozu. Po zakończeniu tych prac, TKh2-12 znalazł swoje miejsce stacjonowania w MD Wrocław Gądów. W kolejnych latach miał on również okazję być wykorzystywanym w realizacji różnych produkcji filmowych. Wśród tych produkcji znalazły się znane seriale, takie jak "Lalka" czy "Rodzina Połanieckich", gdzie parowóz odgrywał swoją rolę jako cenny element scenografii.
Jednakże, w 1981 roku parowóz TKh2-12 doznał uszkodzenia pokrywy cylindrowej, co spowodowało jego wycofanie z eksploatacji. Od 29 stycznia 1993 roku parowóz ten jest eksponatem w skansenie w Jaworzynie Śląskiej. Warto zaznaczyć, że jest to najstarszy prezentowany tam parowóz, stanowiący cenny element zbiorów muzealnych. Jego historia odzwierciedla przemiany w funkcjonowaniu kolejnictwa oraz jego udział w kulturze poprzez udział w produkcjach filmowych, a także wartość jako eksponat wskazujący na ewolucję technologii i transportu kolejowego.
A co łączy Cleo i parowozy z Jaworzyny?
Teledysk Cleo w jaworzyńskim otoczeniu z udziałem lokomotyw to wyjątkowa produkcja, która łączy świat muzyki z przemysłowym dziedzictwem kolejowym. Cleo, artystka muzyczna, postanowiła nadać swojemu teledyskowi niezwykły charakter, umieszczając go w atmosferze jaworzyńskich lokomotyw i torów kolejowych.
Wizualny obraz teledysku odzwierciedla bliski związek Cleo z tą przemysłową przestrzenią. Jaworzyńskie lokomotywy, które były świadkami długiej historii kolejnictwa, stają się tłem dla artystycznej ekspresji Cleo. Obrazy muzycznego wykonania splatają się z majestatycznymi maszynami, tworząc niepowtarzalną atmosferę, gdzie historia i nowoczesność łączą się w unikalny sposób.
Teledysk Cleo z jaworzyńskimi lokomotywami może być interpretowany na wiele sposobów. Może to być opowieść o kontrastach i relacjach między przeszłością a teraźniejszością, przypominając, że nawet w industrialnym środowisku można odnaleźć piękno i inspirację. Lokomotywy, które kiedyś spełniały praktyczne funkcje, stają się symbolicznym elementem, podkreślającym moc artystycznego wyrazu i możliwość reinterpretacji historii.
Ten teledysk jest przykładem, jak sztuka i przemysł mogą się ze sobą złączyć, tworząc efektowną i unikalną kompozycję. Cleo wykorzystuje przestrzeń i atmosferę jaworzyńskich lokomotyw jako doskonałe tło dla swojej twórczości muzycznej, tworząc wizualne doświadczenie, które może poruszyć zarówno fanów muzyki, jak i miłośników dziedzictwa kolejowego.
Teledysk Cleo w jaworzyńskim otoczeniu z udziałem lokomotyw to wyjątkowa produkcja, która łączy świat muzyki z przemysłowym dziedzictwem kolejowym. Cleo, artystka muzyczna, postanowiła nadać swojemu teledyskowi niezwykły charakter, umieszczając go w atmosferze jaworzyńskich lokomotyw i torów kolejowych.
Wizualny obraz teledysku odzwierciedla bliski związek Cleo z tą przemysłową przestrzenią. Jaworzyńskie lokomotywy, które były świadkami długiej historii kolejnictwa, stają się tłem dla artystycznej ekspresji Cleo. Obrazy muzycznego wykonania splatają się z majestatycznymi maszynami, tworząc niepowtarzalną atmosferę, gdzie historia i nowoczesność łączą się w unikalny sposób.
Teledysk Cleo z jaworzyńskimi lokomotywami może być interpretowany na wiele sposobów. Może to być opowieść o kontrastach i relacjach między przeszłością a teraźniejszością, przypominając, że nawet w industrialnym środowisku można odnaleźć piękno i inspirację. Lokomotywy, które kiedyś spełniały praktyczne funkcje, stają się symbolicznym elementem, podkreślającym moc artystycznego wyrazu i możliwość reinterpretacji historii.
Ten teledysk jest przykładem, jak sztuka i przemysł mogą się ze sobą złączyć, tworząc efektowną i unikalną kompozycję. Cleo wykorzystuje przestrzeń i atmosferę jaworzyńskich lokomotyw jako doskonałe tło dla swojej twórczości muzycznej, tworząc wizualne doświadczenie, które może poruszyć zarówno fanów muzyki, jak i miłośników dziedzictwa kolejowego.