Hradec nad Moravicí - Renesansowo-Neogotycki Kopleks Pałacowy i Biały Zamek - Grodziec Golęszycki - Śląsk Opawski - Część I

Śląsk Opawski, znany również jako Opavsko, to region położony na terenie Czech, a nie Polski. Jest to malowniczy obszar o zróżnicowanym krajobrazie i bogatej historii, który warto odwiedzić podczas weekendowego wypadu.

Jest to fascynujący region o bogatej historii i urokliwych miejscach do odwiedzenia. Na pewno oferuje wiele atrakcji zarówno dla miłośników historii, jak i dla osób poszukujących natury i relaksu.

Dzień spędzony na wizycie w Śląsku Opawskim może być wyjątkowym doświadczeniem, pozwalającym poznać unikalne aspekty tego regionu. Zamek Opava, Muzeum Ziemi Śląskiej, malownicza miejscowość Hradec nad Morawicą i kompleks fortyfikacji Hlucin - Darkowice na pewno są warte odwiedzenia.

Dla osób interesujących się historią wojskowości i militariami, kompleks fortyfikacji z okresu II wojny światowej może być szczególnie fascynującym miejscem do zwiedzenia i zrozumienia przeszłości tego regionu.

Z Sosnowca do rejonu Opawy mamy bardzo blisko - wystarczy rzut beretem. Trasa, którą wybieramy, jest łatwa, prosta i przyjemna. Postanawiamy jechać oszczędnie, bez zakupu winiety. Kierujemy się na Ostrawę, korzystając z darmowej autostrady A1. W centrum Ostrawy zjeżdżamy na drogę krajową DK 11 w kierunku Opawy. Musimy uważać, aby nie ominąć tego zjazdu, ponieważ jest to ostatnia okazja dla osób bez winiety na korzystanie z płatnych autostrad. Dalej, po około 20 kilometrach przed samą Opawą, skręcamy na drogę 461, która po kilku kilometrach łączy się z DK 57 prowadzącą do Nowego Jiczyna. Po przejechaniu około 115 kilometrów docieramy do pierwszej atrakcji na naszej turystycznej trasie. Jest to Hradec nad Morawicą, mała miejscowość na Śląsku Opawskim, gdzie znajdują się dwa piękne zamki otoczone ogromnym parkiem angielskim. Aby dostać się do zamków, w centrum miejscowości skręcamy w prawo i pokonujemy stromy podjazd, który prowadzi nas pod górę, a po chwili docieramy na duży plac przy "Czerwonym Pałacu".

Na placu znajduje się parking, gdzie możemy zostawić nasze samochody za niewielką opłatą (10 koron czeskich za godzinę). Idziemy w kierunku imponującej, przypominającej średniowieczną bramę zamku czerwonego, aby zakupić bilety wstępu.

W kompleksie pałacowym w Hradcu znajdują się dwa pałace - Biały i Czerwony Pałac, a także Biała Wieża i mury obronne, które często nazywane są "Perłą Śląska". Ich nazwy pochodzą od kolorów ścian - jeden z pałaców został zbudowany z czerwonej cegły, a drugi pokryty jest białym tynkiem. Ten dawny wczesnośredniowieczny zamek wielokrotnie przechodził przebudowy. Jego dzisiejszy wygląd uzyskał swoją formę pod koniec XIX wieku, kiedy to został przebudowany w stylu romantycznego gotyku tudorskiego i rozbudowany, m.in. o tzw. Białą Wieżę.

Wzgórze zamkowe, położone w malowniczym otoczeniu doliny rzeki Moravicy, jest otoczone rozległym parkiem angielskim, który jest domem dla wielu fascynujących gatunków drzew. Wśród nich przewijają się liczne ścieżki i alejki, które zapraszają do spacerów i wędrówek. Ten piękny park został założony pod koniec XVIII wieku i ciekawostką jest, że jest drugim co do wielkości parkiem zamkowym na Morawach i Śląsku.

W samym kompleksie pałacowym znajduje się wiele sal i komnat, które pełnią rolę muzeum, prezentując bogatą kolekcję obrazów i porcelany dostępną do zwiedzania. We wnętrzach pałacowych znajdziemy także piękną salę koncertową, gdyż dawniej Hradec za sprawą swoich panów stał się ważnym ośrodkiem kultury muzycznej: w zamku przebywał Ludwig van Beethoven, a także Niccolò Paganini i Ferenc Liszt. Do dziś jest tu organizowany konkurs “Hradec Beethovena“. 

Zamkowy Biały Zamek w Hradec nad Moravicą zachwyca gości swoimi imponującymi kryształowymi żyrandolami, które ważą nawet 480 kg. Ich piękno i elegancja dodają blasku wnętrzom zamku, robiąc na wszystkich ogromne wrażenie.

 Trochę historii

Hradec był jednym z głównych grodów Golęszyców, słowiańskiego plemienia zamieszkującego tereny dzisiejszego pogranicza polsko-czeskiego, między Odrą i Wisłą. Według legendy, w Hradcu miało miejsce spotkanie księżniczki czeskiej Dobrawy z Mieszkiem I podczas ich korowodu weselnego. W latach 990-1032 gród należał do państwa Bolesława Chrobrego i Mieszka II, ale później był przedmiotem sporów pomiędzy Polską a Czechami. W XII wieku został przyłączony do państwa czeskiego po zawarciu pokoju kłodzkiego. W drugiej połowie XIII wieku czeski król, Przemysł II Ottokar, wybudował na miejscu grodu nowy gotycki zamek.

 Od tej pory historia miasta jest ściśle związana z zamkiem. W XVI i XVII wieku zamek został przebudowany w stylu renesansowym. W latach 1733-1945 był własnością książąt Lichnowskich, wcześniej należał do rodziny Pruskowskich, a potem Neffzernów. W 1796 roku, po pożarze, przekształcono zamek w pałac i wokół niego założono park w stylu angielskim. W drugiej połowie XIX wieku zamek przeszedł kolejną przebudowę i odtąd zaczęto go nazywać Białym Pałacem, aby odróżnić go od Pałacu Czerwonego, który został zbudowany w pobliżu i miał architekturę nawiązującą do średniowiecza.

 Lichnowscy byli wielkimi miłośnikami sztuki i wspierali najbardziej znanych kompozytorów swojej epoki. Karl Lichnowski był uczniem genialnego Wolfganga Amadeusza Mozarta, a na zamku wystawiono klawesyn artysty sprowadzony z Wiednia. Jednak najbardziej związany z Hradcem nad Moravicí jest los Ludwika van Beethovena. Wizytujący zamek mogą do dziś zobaczyć komnatę, w której przebywał Beethoven i w której skomponował swoją Appassionatę. Według legendy, gdy miał on zagrać ją przed oficerami francuskimi, doszło do kłótni z księciem Karlem Lichnowskim i Beethoven uciekł z zamku do pobliskiej Opawy.

Podczas koncertu pianisty Ferenc Liszt na zamku, Felix Lichnowski zakupił specjalne mahoniowe pianino za 600 talarów, aby umożliwić mu występy. Liszt cieszył się ogromną popularnością, a jego koncerty były zawsze wyprzedane. Rodzina Lichnowskich założyła również piękny park wokół zamku. Słynęli także z hodowli owiec rasy merynos, co przyciągnęło na zamek rosyjskiego cara Aleksandra I. Hodowla ta była tak udana, że zapoczątkowała nowe stada owiec w dalekiej Australii.