Wyszukiwarka
- Gaz Pieprzowy Dla Kobiet 20ml HPE SZMINKA dla dziewczyn do samoobrony
- Gaz pieprzowy Police Perfect Guard 1000 żel 55 ml
- Strzała z włókna szklanego tarczowa 30 cali
- Reximex Pistol Mag magazynek do wiatrówki PCP RP, RPA
- Śrut BBs Umarex 4,5/500
- Magazynek uniwersalny do karabinów wiatrówek PCP Reximex 5.5 mm
Producenci
Zaloguj się
Fort główny artyleryjski 50 Prokocim - Twierdza Kraków
Cena regularna:
Cena regularna:
towar niedostępny
dodaj do przechowalni
Opis
Fort 50 Prokocim – jeden z fortów Twierdzy Kraków. Powstał w latach 1882–1886. Zadaniem fortu była obrona Traktu Lwowskiego. Jest to typowy fort artyleryjski. Razem z sąsiednimi fortami brał udział w zakończonych zwycięstwem walkach z Rosjanami, w grudniu 1914. W okresie międzywojennym służył jako magazyn wojskowy, a później cywilny. W latach 70. XX wieku został przekazany ówczesnej Akademii Medycznej w Krakowie. Fort otaczają ul. K. Kostaneckiego i ul. Medyczna. Obecnie fort jest popularnym miejscem rozgrywek airsoftowych.
Fort ma narys pięcioboku, jak inne tego typu forty artyleryjskie w Twierdzy Kraków.
Bramę wjazdową do Fortu zdobi boniowany portal.
Do obrony bliskiej, przed bezpośrednim atakiem piechoty wroga, służyła głęboka fosa z trzema betonowymi kaponierami: podwójną - czołową i dwoma pojedyńczymi - barkowymi.
Od strony szyi zachowały się resztki wałów obronnych.
Długa, prosta poterna prowadzi do kaponiery czołowej; ze schronów w skrajnych poprzecznicach prowadzą potajniki do kaponier barkowych; obejrzeć tu można różne otwory strzelnicze: dla broni ręcznej, jak i do rzutów granatami; dobrze widoczne są otwory wentylacyjne, niezbędne do usuwania gromadzących się gazów prochowych.
Przez boczne drzwi, osłonięte załomem muru, można przejść do fosy; drzwi te służyły do wypadów na wroga w przypadku, gdyby udało mu się dostać do fosy.
Na wale artyleryjskim, pomiędzy 10 schronami pogotowia, widać stanowiska bojowe - działobitnie.
Pięć baterii dział fortecznych ostrzeliwało nadciągającego od wschodu wroga; siłę ognia potęgowała zlokalizowana przy lewym boku sprzężona bateria artyleryjska, powstała tu około 1910 roku.
Wjazdu do Fortu bronił pancerny sponson z dwoma karabinami maszynowymi Schwarzlose MO7/12, umieszczonymi w lawetach, którego obsługa składała się z 4 osób; obserwację umożliwiała pozioma szczelina obserwacyjna; swym ogniem sponson flankował również całą fosę zapola.
Załoga Fortu liczyła 619 żołnierzy.
W grudniu 1914 r., razem z innymi fortami VII sektora obronnego, głównie z Fortami 50 1/2 O i W Kosocice i Fortem 51 Rajsko, Fort 50 Prokocim wziął udział w walkach z Rosjanami; stąd, w dniu 6 grudnia, ruszyło przeciwnatarcie załogi Twierdzy, zakończone wycofaniem się wojsk rosyjskich do Wieliczki.
Żródło:
https://pl.wikipedia.org/wiki/Fort-Prokocim