Menu
- Sklep stacjonarny Showroom Lentus Militaria Outdoor Bushcraft Demobil Wędkarstwo Turystyka(0)
- Numizmatyka(7)
- Akcesoria dla psów i psów myśliwskich(176)
- Sport i rekreacja(8)
- Samoobrona i Policja(840)
- Wykrywacze metali(53)
- Noże i ostrzałki(9687)
- Wiatrówki i akcesoria(2501)
- Latarki oświetlenie i szperacze(599)
- Łucznictwo łuki i akcesoria(138)
- Myślistwo i strzelectwo(4383)
- Proce i akcesoria(44)
- Optyka(2809)
- Odzież i obuwie(1493)
- Plecaki torby portfele wyposażenie taktyczne(2264)
- Radiokomunikacja(64)
- Turystyka i survival(3384)
- Alkomaty(16)
- Demobil(41)
- Chemia gospodarcza(157)
- Chemia samochodowa(74)
- Chemia rowerowa(66)
- Chemia budowlana(162)
- Chemia i impregnaty turystyczne(145)
- Blog turystyczny zwiedzamy Polskę(136)
- Blog turystyczny czyli podróże kształcą. Europa(29)
- Nasze usługi(13)
- Nowości
- Promocje
Wyszukiwarka
- Wołowina Beef Jerky Cajun Hot 25 g
- Nóż treningowy ESP Trainig Knife Hard (TK-02-H)
- Śrut diabolo JSB Exact RS 4,52/500
- Nóż do rzucania Black Dart rzutka z pochwą paracord taktyczny
- Gaz Pieprzowy Dla Kobiet 20ml HPE SZMINKA dla dziewczyn do samoobrony
- Nóż ratowniczy ratunkowy wybijak szyb sprężynowy Kandar Linia życia. PULS
Producenci
Zaloguj się
Słowackie Tatry - Štrbské Pleso - Jezioro Szczyrbskie - Elektićka - Wodospady Zimnej Wody - Hrebeniok
Cena regularna:
Cena regularna:
towar niedostępny
dodaj do przechowalni
Opis
Szczyrbskie Jezioro
Szczyrbskie Jezioro (Štrbské Pleso) to miejscowość usytuowana u podnóża Tatr Wysokich na terenie Słowacji. Znajduje się na południowym brzegu jeziora o tej samej nazwie - Szczyrbskie Jezioro (Štrbské pleso), przy czym drugi człon jeziora zapisywany jest małą literą, aby odróżnić je od nazwy miejscowości. Otoczone jest lasem świerkowym, jednak ten obszar został mocno uszkodzony przez huraganowy wiatr w 2004 roku. Jest to popularny ośrodek turystyczny oraz miejsce do uprawiania sportów zimowych. Osada znajduje się na wysokości między 1315 a 1385 m n.p.m.
W latach 1999-2007, Szczyrbskie Jezioro było częścią administracyjną miasta Wysokie Tatry. Jednak decyzją Sądu Najwyższego Republiki Słowackiej z 3 maja 2007 roku, od 1 stycznia 2008 roku miejscowość została włączona do gminy Szczyrba jako jedna z trzech części (Szczyrba, Tatrzańska Szczyrba, Szczyrbskie Jezioro).
Później Senat Sądu Konstytucyjnego podjął orzeczenie, stwierdzając, że taka decyzja jest sprzeczna z ustawą restytucyjną, co skutkowało próbą przywrócenia Szczyrbskiego Jeziora jako części Wysokich Tatr. Ostateczna decyzja Sądu Najwyższego przyznała jednak, że miejscowość pozostaje częścią gminy Szczyrba.
Niewątpliwie największym skarbem przyrodniczym miejscowości jest urokliwe Szczyrbskie Jezioro – drugie co do wielkości w słowackich Tatrach Wysokich. Jezioro to ma imponującą powierzchnię 19,8 ha, rozciąga się na długości 640 m i ma szerokość 600 m. Jego największa głębokość wynosi około 20 m, a znajduje się ono na wysokości 1346 m n.p.m., u stóp majestatycznego Skrajnego Soliska, wznoszącego się na 2093 m n.p.m. Wokół jeziora rozciąga się malownicza ścieżka rekreacyjna, na której umieszczone są drewniane sprzęty do ćwiczeń. Wzdłuż południowego brzegu jeziora istnieje także możliwość wypożyczenia łódek, co dodatkowo podkreśla atrakcyjność tego miejsca.
Miejscowość zyskuje również wiele uroku zimą, stając się rajem dla miłośników sportów zimowych (PARK SNOW Štrbské Pleso). Latem Szczyrbskie Jezioro stanowi doskonałą bazę wypadową do odkrywania piękna Tatr Słowackich. Z tego miejsca prowadzi wiele ciekawych szlaków trekkingowych, dostosowanych do różnych poziomów zaawansowania. Można wyruszyć żółtym szlakiem na Bystrą Ławkę, niebieskim do Schroniska na Solisku, czy też podążyć ścieżką oznaczoną na czerwono - Malowniczą Magistralą Tatrzańską, otwierającą zapierające dech widoki.
Dojazd
Miejscowość Szczyrbskie Jezioro znajduje się w odległości 74,2 km od Zakopanego, a podróż samochodem zajmie około 1,5 godziny. Aby dotrzeć do Szczyrbskiego Jeziora, należy kierować się drogą numer 537, a po przejechaniu miejscowości Belanské Kúpele, skręcić w prawo (nie wjeżdżając jednak na trasę 67). Następnie należy podążać przez miejscowości Stary Smokowiec i Tatrzańską Łomnicę, kontynuując na trasie 537, aż dotrze się do celu.
Alternatywną opcją dojazdu jest wybór autobusu lub elektriczki, które również zapewniają dogodne połączenia z miejscowością Szczyrbskie Jezioro.
Elektrićka
Linia tzw. "elektriczki" to nie tylko atrakcja turystyczna, ale również praktyczny środek transportu pomiędzy miejscowościami leżącymi u podnóża słowackich Tatr. Ta malownicza kolejka elektryczna zapewnia wygodne i przyjemne wycieczki po okolicach Tatrzańskich.
Dzięki "elektriczce" podróżni mogą odkryć uroki regionu i cieszyć się pięknymi widokami górskimi, które towarzyszą w trakcie podróży. To również świetny sposób na uniknięcie korków i problemów z parkowaniem, szczególnie w okresach większego natężenia turystów.
Wycieczki organizowane przez Portal Tatrzański oferują możliwość zwiedzania pięknych zakątków słowackich Tatr w komfortowych warunkach. Dzięki tej atrakcyjnej formie przemieszczania się, turyści mogą poznać różnorodność krajobrazów, zabytków i atrakcji.
Elektryczna Kolej Zębata (Csorbatói Fogaskerekű Vasút Társaság / Spoločnosť ozubnicovej železnice Štrbské Pleso) powstała w latach 1895-96, kiedy to Towarzystwo Kolei Koszycko-Bogumińskiej połączyło Szczyrbskie Jezioro (1325m) ze stacją kolejową w Szczyrbie (895m) za pomocą parowej kolei zębatej. Budowa trwała 8 miesięcy, a cała trasa miała długość 4,77 km, przewyższenie 444m i spadek 12,7‰. Pociągi pokonywały tę trasę w czasie około 30 minut. Na trasie istniało jedno bezkolizyjne skrzyżowanie z drogą jezdną.
Z powodu braku rentowności kolejkę zamknięto w roku 1932, a w 1936 rozebrano tory. Nasyp, na którym wcześniej znajdowały się tory, został wykorzystany jako szlak pieszy.
Jednak w latach 1968-70 kolejkę odbudowano, tym razem opierając się na trakcji elektrycznej i nowoczesnym systemie szwajcarskiej firmy Brown-Bovery. Nowy pociąg ma w jednym składzie 250 miejsc i osiąga prędkość 30 km/godz. Na całej trasie, której długość wynosi teraz 4,85 km, pociąg pokonuje 427m różnicy wzniesień, a nachylenie linii sięga nawet 15‰.
Historia miejscowości
W roku 1872 Józef Szentivany, posiadacz ziemski, wzniosł na południowym brzegu Szczyrbskiego Jeziora chatę myśliwską, która stanowiła początek późniejszego ośrodka turystycznego Szczyrbskie Jezioro.
W roku 1875 Węgierskie Towarzystwo Karpackie zainicjowało budowę schroniska turystycznego. W krótkim czasie powstały kolejne hotele, restauracje, sanatorium i kilka willi. W roku 1885 miejscowość otrzymała status uzdrowiska. W 1906 roku wzniesiono hotele Hviezdoslav i Krywań, które stanowiły ozdobę rozbudowy z okresu węgierskiego panowania.
W roku 1876 wybudowano drogę łączącą Tatrzańską Szczyrbę z Szczyrbskim Jeziorem (w 1921 roku dostosowaną do ruchu samochodów). W 1896 roku uruchomiono kolej zębatą, biegnącą w miarę równolegle do drogi, którą w roku 1933 zastąpiły autobusy. W 1885 roku zbudowano także drogę między Szczyrbskim Jeziorem a Starym Smokowcem, a w 1911 roku oddano do użytku kolej elektryczną. Obecnie do Szczyrbskiego Jeziora można łatwo dojechać krótką drogą z podtatrzańskiej Drodze Wolności.
Po II wojnie światowej hotele zostały przekształcone w sanatoria antyastmatyczne, ale w związku z organizacją mistrzostw świata w narciarstwie w 1970 roku, postawiono nowoczesne budynki, aby zapewnić odpowiednią liczbę miejsc noclegowych i jadalni. Również system komunikacji został rozbudowany, w tym nowa elektryczna kolej z Tatrzańskiej Szczyrby, przejścia, sklepy i usługi. W pobliżu wyjścia z Doliny Młynickiej powstało nowe centrum narciarskie. W 1976 roku oddano do użytku nowoczesny dom leczniczy Helios.
W Szczyrbskim Jeziorze zamieszkiwał Gustáv Nedobrý (1893-1966), jeden z założycieli wspinaczkowego klubu IAMES, organizator słowackiej turystyki, górskich przewodników i ratowników.
Szlaki turystyczne czyli skąd i dokąd. Opis szlaków turystycznych w okolicach Szczyrbskiego Jeziora:
1. Szlak czerwony: Czerwony szlak jest oznaczony czerwonymi znakami i stanowi główną Magistralę Tatrzańską. Rozpoczyna się w Furkotnej Dolinie i prowadzi do Szczyrbskiego Jeziora, a następnie na północ w kierunku Popradzkiego Stawu. Czas przejścia z rozdroża do Szczyrbskiego Jeziora wynosi około 40 minut w jedną stronę. Natomiast czas powrotu ze Szczyrbskiego Jeziora do Rozdroża przy Popradzkim Stawie to około 1 godziny i 15 minut, a zejście zajmuje około 1 godziny i 5 minut.
2. Szlak zielony: Szlak zielony odchodzi od szlaku czerwonego i prowadzi nad Popradzki Staw. Jest używany głównie w okresie zimowym. Czas przejścia ze Szczyrbskiego Jeziora nad staw wynosi około 1 godziny i 15 minut, a zejście zajmuje około 1 godziny i 5 minut.
3. Szlak żółty: Żółty szlak zaczyna się na południowym brzegu Szczyrbskiego Jeziora i biegnie na północ do Doliny Młynickiej, a następnie kontynuuje w kierunku Białej Ławki. Czas przejścia do Wodospadu Skok w Dolinie Młynickiej wynosi około 1 godziny i 40 minut, a zejście zajmuje około 1 godziny i 10 minut.
4. Szlak niebieski: Niebieski szlak rozpoczyna się przy stacji kolei elektrycznej i prowadzi zachodnim brzegiem jeziora do Schroniska na Solisku (Chata pod Soliskom). Czas przejścia do schroniska wynosi około 1 godziny i 55 minut, a zejście zajmuje około 1 godziny i 25 minut.
5. Szlak zielony (Niżni Podkrywański Chodnik): Zielony szlak, znany również jako Niżni Podkrywański Chodnik, zaczyna się na południowym krańcu jeziora i prowadzi na zachód powyżej Tatrzańskiej Drogi Młodości. Czas przejścia do Białego Wagu wynosi około 1 godziny w jedną stronę.
Kolejka na Hrebienok
Kolejka na Hrebienok to kolejna opcja do zdobycia szczytu Hrebienok o wysokości 1285 m n.p.m. Jest to linia linowa, która działa podobnie jak ta na Gubałówkę. Kolejka kursuje co 30 minut, codziennie od 7:00 do 19:00 w sezonie letnim. W krótkim czasie, zaledwie 4,5 minuty, pokonujemy 247 m różnicy wzniesień.
Godziny otwarcia kolejki na Hrebienok można znaleźć na stronie www.lanovky.sk. Ceny biletów na kolejkę są następujące: 11 euro za bilet w jedną stronę dla osób dorosłych, 13 euro za bilet w obie strony. Bilet ulgowy kosztuje 8 euro za jedną trasę, a 10 euro za powrót.
Kolejka na Hrebienok jest świetnym sposobem na szybkie i wygodne dostanie się na szczyt, ciesząc się jednocześnie malowniczymi widokami na okolicę. To doskonała opcja dla osób, które chcą uniknąć wędrówki pieszej i szybko dotrzeć do celu.
500 metrów niżej, wzdłuż żółtego szlaku, można znaleźć kolejną atrakcyjną platformę widokową z drewnianymi ławeczkami. To idealne miejsce na relaksujący piknik w otoczeniu urokliwej przyrody. Wodospady Zimnej Wody zapewniają nie tylko piękne widoki, ale również niesamowite doznania dźwiękowe, tworząc atmosferę harmonii z naturą. Jest to z pewnością miejsce, które warto odwiedzić podczas wycieczki w tym rejonie.
Długi Wodospad (Dlhý vodopád) jest jednym z czterech wodospadów w zespole Wodospadów Zimnej Wody, znajdujących się w słowackich Tatrach Wysokich. To imponujący i malowniczy wodospad, który stanowi jedną z głównych atrakcji turystycznych Doliny Zimnej Wody.
Długi Wodospad wyróżnia się swoją długością, stąd też wzięła się jego nazwa. Jest to najwyższy z czterech wodospadów w tym zespole i osiąga wysokość około 13 metrów. Potok Zimna Woda, płynąc impetem wśród granitowych skał, rozbija się o głazy, tworząc piękne kaskady wodne. Woda spada z dużą siłą, wywołując efektowne białe bałwany, a towarzyszący temu przyjemny dla ucha szum wody rozchodzi się po całej dolinie.
Długi Wodospad jest doskonale dostępny dla turystów, a na jego oglądanie wybudowano punkt widokowy na skale. W celu zapewnienia bezpieczeństwa odwiedzających, miejsce to jest zabezpieczone barierkami z łańcuchów. Z punktu widokowego można podziwiać piękno wodospadu i cieszyć się malowniczą panoramą Doliny Zimnej Wody.
Ta wyjątkowa przyroda i piękno Długiego Wodospadu przyciągają wielu turystów i miłośników przyrody do Doliny Zimnej Wody. To miejsce stanowi doskonały punkt wypadowy na wędrówki po Tatrach Wysokich, a także inspirujący obszar dla miłośników fotografii przyrodniczej. Odwiedzając Długi Wodospad, turyści mogą zanurzyć się w niezwykłym pięknie tatrzańskiej przyrody i doświadczyć jednego z najbardziej malowniczych miejsc na Słowacji.
Podążając dalej zielonym szlakiem, wciąż podziwiamy szumiące wodospady. Po kilkunastu minutach docieramy nad Wielki Wodospad (Veľký Vodopád). Tutaj, nad potokiem, przerzucona jest metalowa kładka, z której możemy obserwować gwałtowne kaskady wody. Kolejnym punktem na szlaku jest Skryty Wodospad (Skrytý Vodopád), który możemy zobaczyć z niewielkiej kamiennej półki, otoczonej łańcuchem.
Ostatnim wodospadem na trasie jest Mały Wodospad (Malý Vodopád). Oprócz tych trzech oficjalnie nazwanych wodospadów, na tym szlaku znajdują się jeszcze dwa nieoficjalnie nazwane: Olbrzymi Wodospad i Troisty Wodospad. Wszystkie te wodospady oferują wspaniałe widoki i malownicze otoczenie, które stanowi niezapomniane wrażenia dla odwiedzających. Warto zaznaczyć, że na szlaku do Łomnickiego Stawu również można spotkać te nieoficjalne wodospady, dodając jeszcze więcej atrakcji i uroku tej pięknej okolicy.
Wodospady Zimnej Wody (słow. Vodopády Studeného potoka, Studenovodské vodopády) są imponującym zespołem wodospadów położonych w Dolinie Zimnej Wody w słowackich Tatrach Wysokich, niedaleko miejsca połączenia dolin Małej Zimnej Wody i Staroleśnej. Dawniej nazywano je także Wodospadami Kolbachu, odnosząc się do niemieckiej nazwy "Kaltbach", co oznaczało "zimny potok". Wodospady te są tworzone przez potok Zimna Woda i rozciągają się na długości około 1,5 km, na wysokości od 1153 do 1276 m n.p.m.
Choć nie są wysokie (najwyższy ma 13 metrów), mają duże znaczenie dla turystyki tatrzańskiej. Stanowią jedno z najstarszych celów wycieczek turystycznych w tej okolicy i cieszą się popularnością wśród odwiedzających. Wodospady składają się z czterech głównych części: Długiego Wodospadu (Dlhý vodopád), Wielkiego Wodospadu (Veľký vodopád), Skrytego Wodospadu (Skrytý vodopád) oraz Małego Wodospadu (Malý vodopád).
Koryto potoku Zimna Woda, na którym występują wodospady, wypełnione jest dużymi okrąglakami granitowymi. Wodospady te powstały w wyniku działania erozyjnego potoku, który wyżłobił kotły eworsyjne w twardych granitowych skałach. Okolica wodospadów jest również miejscem występowania rzadkiego gatunku ptaka - pluszcza zwyczajnego (korduska).
Powyżej Wodospadów Zimnej Wody na potoku Mała Zimna Woda znajdują się jeszcze dwa inne wodospady: Wodospad Olbrzymi, który znajduje się tuż przy czerwonym szlaku Magistrali Tatrzańskiej do Łomnickiego Stawu, oraz mniejszy Troisty Wodospad, który położony jest niżej w lesie. Niektóre przewodniki zaliczają również te dwa wodospady do Wodospadów Zimnej Wody. Cały rejon wodospadów stanowi piękny punkt na piesze wycieczki i zachęca do podziwiania uroków tatrzańskiej przyrody. Jednak ze względu na niebezpieczeństwo, należy zachować ostrożność, szczególnie podczas robienia zdjęć przy wodospadach.
W okolicach wodospadów można spotkać rzadki gatunek ptaka - pluszcza zwyczajnego (kordusek), co dodatkowo wzbogaca wrażenia z wycieczki. Jednak odwiedzający powinni zachować ostrożność, ponieważ w przeszłości miały miejsce tragiczne wypadki, zwłaszcza podczas robienia zdjęć przy brzegach wodospadów.
Cały kompleks Wodospadów Zimnej Wody jest niezwykle malowniczy i oferuje niezapomniane doznania wśród urokliwego krajobrazu tatrzańskiej przyrody. To wspaniałe miejsce dla miłośników górskich wędrówek i turystyki, którzy chcą odkryć niezwykłą naturę słowackich Tatr Wysokich.
Rainerowa Chatka najstarsze schronisko w Tatrach
Rainerowa Chatka to urokliwy, niewielki kamienny budynek położony na Staroleśnej Polanie na wysokości 1301 m n.p.m. Co czyni to miejsce wyjątkowym, to fakt, że jest to najstarsze schronisko w Tatrach, którego początki sięgają roku 1863. Ten historyczny budynek przyciąga turystów, oferując przytulne jednoizbowe pomieszczenie, które pełni funkcję małego muzeum nosiczów, czyli tatrzańskich tragarzy, oraz skromnego bufetu.
Rainerowa Chatka jest bardzo popularnym miejscem w Słowackich Tatrach. Na polanie, wokół schroniska, znajduje się wiele ławeczek, z których można podziwiać piękne widoki na Łomnicę i Sławkowski Szczyt. To idealne miejsce, aby odpocząć, nacieszyć się panoramą górską i zaznać ducha historii tego wyjątkowego regionu. Schronisko jest miejscem, gdzie można zrelaksować się i cieszyć urokami tatrzańskiej przyrody, delektując się wspaniałymi widokami i atmosferą tego magicznego miejsca.
W miejscowości znajdują się dwie skocznie narciarskie: duża skocznia narciarska K120, która jest obecnie nieczynna, oraz normalna skocznia K90. W 1970 roku na tych skoczniach odbyły się Mistrzostwa Świata w Skokach Narciarskich. Skocznia normalna była również gospodarzem trzech Mistrzostw Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym, które odbyły się w 1990 (tylko skoki i kombinacja norweska), 2000 (skoki, biegi narciarskie i kombinacja norweska) oraz 2009 (tylko skoki i kombinacja norweska).
W przeszłości odbywały się tu także konkursy Pucharu Świata w skokach narciarskich (ostatni konkurs rozegrano w sezonie 1990/1991) oraz Pucharu Świata w kombinacji norweskiej (ostatni konkurs rozegrano w sezonie 2001/2002).
Ze szczytu dużej skoczni narciarskiej (K120) organizowane są również skoki bungee, co stanowi atrakcję dla odważnych turystów.
W roku 2014 miejscowość gościła etap kolarskiego wyścigu Tour de Pologne, a meta tego etapu została usytuowana właśnie tutaj. Polak Rafał Majka zwyciężył w tym etapie.
W miejscowości Szczyrbskie Jezioro (Štrbské Pleso) znajdują się dwie skocznie narciarskie: skocznia o punkcie konstrukcyjnym K-90 - MS 1970 B oraz skocznia o punkcie konstrukcyjnym K-120 metrów - MS 1970 A. Oba obiekty zostały zbudowane z myślą o Mistrzostwach Świata w narciarstwie klasycznym, które odbyły się w Wysokich Tatrach w 1970 roku. Skoki narciarskie są ważnym elementem sportowego folkloru w tym regionie i odgrywają znaczącą rolę.
Mniejsza skocznia, o punkcie K-90, jest wyposażona w igelit, co umożliwia trenowanie i organizowanie zawodów również w okresie letnim. Natomiast większa skocznia o punkcie K-120 nie posiada ważnej homologacji i obecnie jest nieczynna.
Szczyrbskie Jezioro było kilkakrotnie organizatorem zawodów Pucharu Świata w skokach narciarskich, które odbyły się w latach 1980, 1982, 1985, 1987, oraz po raz ostatni w 1991 roku. Miasto gościło również zawodników podczas Zimowej Uniwersjady.
Szczyrbskie Jezioro jest położone na Słowacji, założone w 1872 roku, na wysokości 1335 m n.p.m. Jest to najwyżej położona osada w Tatrach Wysokich. Miejscowość została ukształtowana wokół dużego jeziora o powierzchni prawie 20 hektarów, co czyni je drugim co do wielkości jeziorem po słowackiej stronie Tatr Wysokich. Jest położone na południowo-wschodnim skraju Tatr, niedaleko granicy słowacko-polskiej. Skocznie znajdują się na terenie Kompleksu Sportowego FIS, który obejmuje również Hotel FIS, stadion łyżwiarski, trasy narciarskie i biegowe, w tym te przeznaczone do kombinacji norweskiej. Kompleks ten jest położony w bliskiej odległości od brzegu jeziora i zapewnia malownicze widoki na okolicę, co można podziwiać z Hotelu Patria, położonego nad samym brzegiem jeziora.
