Słowackie Tatry - Łomnicki Szczyt - Zdobyty Militaria Demobil Sklep militarny turystyczny wojskowy Survival Outdoor

Łomnica, znana również jako Lomnický štít, Lomnitzer Spitze lub Lomnici-csúcs, jest drugim co do wysokości szczytem w Tatrach, po Gerlachu. Leży w słowackiej części Tatr Wysokich i jest częścią Wielkiej Korony Tatr.

Łomnica znajduje się w bocznej grani, odchodzącej na południowy wschód od głównej grani w masywie Baranich Rogów. Szczyt ten ma liczne grzędy i trzy granie. Grań północno-wschodnia prowadzi do Widłów i Kieżmarskiego Szczytu. Grań południowa prowadzi do Łomnickiej Kopy, Łomnickiej Przełęczy i Łomnickiej Grani, która opada w kierunku Schroniska Zamkovskiego. Natomiast grań północno-zachodnia prowadzi do Pośledniej Turni, Durnego Szczytu i Baranych Rogów.

Łomnica dominuje nad Doliną Małej Zimnej Wody od południowego zachodu, Doliną Łomnicką od wschodu oraz Miedzianą Kotliną od północy. Na północ od szczytu znajduje się Miedziany Śnieżnik. W stokach Łomnicy znajdują się liczne żleby, z których najbardziej skomplikowane to żleby południowo-zachodnie, takie jak Żleb Chmielowskiego, Żleb Téryego i Siklawiczny Żleb. Na północny wschód od wierzchołka opada Łomnickie Koryto, będące najwyższą częścią Cmentarzyska w Dolinie Łomnickiej.

Szczyt_Lomnicki_Lomnica_Slowacja

Łomnica wyróżnia się okazałymi ścianami: zachodnią, wschodnią i północną. Jej wierzchołek wznosi się około 900 metrów ponad lustrem Łomnickiego Stawu i prawie 2 kilometry ponad podtatrzańskimi równinami. Jednak trzeba zauważyć, że to nie jest rzeczywista wysokość względna samej góry.

Od XV wieku, Łomnica była symbolem herbowym rodziny Berzeviczych z Wielkiej Łomnicy i uważana była za ikonę Tatr Spiskich. W XVII i XIX wieku prowadzono na Łomnicy prace górnicze, podobnie jak w innych częściach Tatr, szczególnie w rejonie Miedzianych Ławek. Pierwsze udokumentowane wejście na szczyt miało miejsce między 1760 a 1790 rokiem, dokonane przez Jakoba Fabriego seniora, członka rodziny zajmującej się górnictwem w tym rejonie. Pierwsze wejścia turystyczne zostały przeprowadzone przez Roberta Townsona w towarzystwie dwóch myśliwych 17 sierpnia 1793 roku oraz przez Stanisława Staszica z przewodnikami 21 sierpnia 1802 lub 1804 roku. Zimą pierwsze zdobycie szczytu odnotował Theodor Wundt wraz z przewodnikiem Jakobem Horvayem 27 grudnia 1891 roku.

Do 1870 roku, Łomnica była najczęściej odwiedzanym szczytem Tatr Wysokich. Jadwiga Łuszczewska, polska pisarka, przybyła na Spisz tylko po to, aby zobaczyć Łomnicę, a Ludvík Svoboda, były prezydent Czechosłowacji, wielokrotnie odwiedzał ten szczyt pieszo. Łomnica odegrała znaczącą rolę w historii zdobywania Tatr. Stanisław Staszic wszedł na nią w celu przeprowadzenia eksperymentów z magnetyzmem. Maksymilian Nowicki napisał w 1867 roku: "Dla tych, którzy są pewni na nogach i wolni od zawrotu głowy, wejście i zejście z niej jest łatwe." Wundt dokonał zdobycia Łomnicy w 1891 roku w trudnych zimowych warunkach, co stanowiło wówczas rekord w pokonywaniu trudności.

W walce o zdobycie trudnej zachodniej ściany o wysokości 250–400 m, udział wzięli najlepsi polscy taternicy. 8 sierpnia 1929 roku Wiesław Stanisławski, Antoni Kenar i Aleksander Stanecki pokonali ją (jej lewą część), a 21 czerwca 1930 roku Wincenty Birkenmajer i Kazimierz Kupczyk przeszli inną drogę (prawą część). Jan Kazimierz Dorawski napisał, że prawdopodobnie nic nie przewyższa drugiej trasy, jaką pokonano na Łomnicy, w Tatrach.

Szczyt_Lomnicki_Lomnica_Slowacja

Obecnie Łomnica jest jednym z najpopularniejszych szczytów w Tatrach. Jest to głównie związane z wybudowaniem napowietrznej kolei linowej z Tatrzańskiej Łomnicy w latach 1936-1940. Kolej ta, stopniowo wznosząc turystów po stokach Łomnicy, oferuje łączną deniwelację wynoszącą 1700 metrów. W górnej stacji kolei znajduje się Instytut Hydrometeorologiczny, a w latach 1957-1962 dobudowano obserwatorium astronomiczne "Lomnický štít", które należy do Słowackiej Akademii Nauk. Na szczycie Łomnicy znajduje się także stacja przekaźnikowa telewizji, a z Łomnickiej Przełęczy prowadzą w dół narciarskie trasy zjazdowe.

Dolna stacja kolei linowej na Łomnicę znajduje się nad Łomnickim Stawem, który można osiągnąć pieszo lub kolejną koleją z Tatrzańskiej Łomnicy.

Z szczytu Łomnicy roztacza się niesamowicie rozległa panorama. W 1962 roku słowacki znawca Tatr, Ivan Bohuš, opisał ją słowami: "Około 300 wyraźnych szczytów i turni wystaje z grzbietów tatrzańskich, a gdy się na nie patrzy z drugiego co do wysokości wierzchołka całego pasma, wyglądają jak fale wzburzone wiatrem i burzą."

Trasy piesze prowadzą do Łomnicy z schroniska nad Zielonym Stawem Kieżmarskim, Schroniska Téryego w Dolinie Pięciu Stawów Spiskich (znanej jako "Jordanka", czyli droga Károlya Jordána) oraz z Doliny Łomnickiej, zaczynając od Łomnickiego Stawu (Skalnaté pleso).

Szczyt_Lomnicki_Lomnica_Slowacja

Wstęp pieszy jest dozwolony tylko w towarzystwie uprawnionego przewodnika.

Nazwa Łomnicy wywodzi się od Łomnickiego Potoku, który płynie w Dolinie Łomnickiej. Dawniej potok ten nazywano po prostu Łomnicą. Nazwa Łomnica została również użyta dla nazw doliny, Łomnickiego Stawu, miejscowości Wielka Łomnica i innych. Potok otrzymał swoją nazwę od słowa "łomy", które odnosi się do kamienistych bloków zrzucanych przez rwącą wodę ze sporym hałasem. Nazwy takie jak Kamienny Potok, Kamienny Staw oraz słowackie Skalnaté pleso i Skalnatý potok są dosłownymi tłumaczeniami spiskoniemieckiej nazwy Steinbach. Według Witolda Henryka Paryskiego nazwa ta jest kalką wczesnych słowiańskich nazw. Natomiast słowacki znawca Tatr, Ivan Bohuš, twierdził, że Steinbach to zniekształcone słowo Steinbock, co oznacza kozicę.

Szczyt_Lomnicki_Lomnica_Slowacja

W przeszłości Łomnicę określano również jako Łomnicki Szczyt. Były także używane określenia takie jak Krępak, Krempak, Krapak, które czasami odnosiły się do całych Tatr lub nawet Karpat. Stanisław Staszic w latach 1812 i 1815 konsekwentnie określał Łomnicę jako Wielki Krapak lub Krapak. Podawał również inne nazwy, takie jak Wysoka, Wysoka Łomnicka, Wielki Gruń, ale nie wspominał o polskiej nazwie Łomnica, która pojawiła się później. Szczyt ten był również nazywany Królową Tatr lub Królową Tatrzańską.

Słowackie Tatry - Łomnicki Szczyt - Zdobyty

Opis

Bezpieczeństwo

Opinie o produkcie (0)